ดิน ก่อกำเนิดเนื้อ กายา
น้ำ ดั่งโลหิตธรา หลั่งไหล
ลม หายใจพัดพา เข้าออก
ไฟ จุดวิญญาณให้ กลับชีพ ชีวาคืน
แต่งไว้พักนึงละ กลัวลืม เอามาแปะไว้ก่อน ว่าจะหาโอกาสใช้ในฟิก แต่เอาเข้าจริงคงจะไม่เหมาะล่ะม้าง ฮาๆ
2009/Sep/16
อื่ม..เพราะๆๆๆ
เราเอาให้บ้างละกัน เป็นกำลังใจนะคะ
รัก
ปากเหวลึก.. อย่านึกว่า ปากเหวตื้น
ปากเหวลื่น.. อย่าหลง ไปลองพลัก
ตกเหวหิน.. ปีนป่าย ได้ง่ายนัก
ตกเหวรัก.. อย่าคิดถึง แสงสว่าง
เราเอาให้บ้างละกัน เป็นกำลังใจนะคะ
รัก
ปากเหวลึก.. อย่านึกว่า ปากเหวตื้น
ปากเหวลื่น.. อย่าหลง ไปลองพลัก
ตกเหวหิน.. ปีนป่าย ได้ง่ายนัก
ตกเหวรัก.. อย่าคิดถึง แสงสว่าง
อืมม ไม่เลวแหะ
อย่างเราเนี่ยแต่งกลอนไม่กระดิกเลย จำกติกาไม่ได้แล้ว
ถ้าเอาไปใช้ในฟิคก็ไม่เหมาะจริงนั้นแหละ อย่างแรกเลยมันภาษาพื้นๆ ไปสำหรับคาถาชุบชีวิต
อย่างสองคือมันสั้นไปอ่ะ คาถาชุบชีวิตจริงๆ มันควรจะเป็นคาถาที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ
อย่างเราเนี่ยแต่งกลอนไม่กระดิกเลย จำกติกาไม่ได้แล้ว
ถ้าเอาไปใช้ในฟิคก็ไม่เหมาะจริงนั้นแหละ อย่างแรกเลยมันภาษาพื้นๆ ไปสำหรับคาถาชุบชีวิต
อย่างสองคือมันสั้นไปอ่ะ คาถาชุบชีวิตจริงๆ มันควรจะเป็นคาถาที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ
อืม... ร่างกายคนประกอบด้วยของแค่นี้เองเนอะ ?
ทำไมถึงสร้างคนขึ้นมาไม่ได้นะ...
แต่ถ้า ชุบชีวิต ขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะก็...
วิญญาณที่หลุดออกไปก่อนหน้านี้ (หรืออะไรก็ตามที)
จะกลับมาได้ถูกหรือ ?
ไม่ใช่ว่า โดนอย่างอื่นเข้ามาแทนหรอกหรือ ?
ทำไมถึงสร้างคนขึ้นมาไม่ได้นะ...
แต่ถ้า ชุบชีวิต ขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะก็...
วิญญาณที่หลุดออกไปก่อนหน้านี้ (หรืออะไรก็ตามที)
จะกลับมาได้ถูกหรือ ?
ไม่ใช่ว่า โดนอย่างอื่นเข้ามาแทนหรอกหรือ ?
โสภะคะวา อะทิสะมานิ อุเทยยัง คัจฉันตัพพัง
สังลารัง ปะระมัง สุขัง นะลัพภะติ
มหาสูญโญ จะสัมภะโต สังสาเร อานังคัจฉันติ
สังลารัง ปะระมัง สุขัง นะลัพภะติ
มหาสูญโญ จะสัมภะโต สังสาเร อานังคัจฉันติ
